Gereformeerde Gemeenten strijden tegen rokjesdag. “Wij slaan dit jaar over”

Voor de één de mooiste dag van het jaar, voor de ander een heidens festival des vleses: rokjesdag. Na jaren lijdzaam toekijken, nemen de Gereformeerde Gemeenten het voortouw in een poging deze nieuwerwetse rage af te schaffen. “Als wij niet meedoen, scheelt dat zo’n tachtig procent rokjes in het straatbeeld”, aldus een woordvoerder.

De Reformatie brak met de meeste roomse fratsen, maar er bleef altijd een gedeelde angst: de kardinale zonde van de lust. Uiteraard vond de moderne cultuur een manier om deze zonde om te toveren in een feestdag. Ironisch genoeg werd gebruik gemaakt van het meest onderscheidende kenmerk van de reforebellen: hun kledingwijze. “Die zagen we niet aankomen”, moet de woordvoerder toegeven. “Wij hebben zelf nooit het vrouwelijk lichaam bekeken als iets dat we konden bewonderen. Tenminste, niet dat van onze vrouwen. Onze bijbelse kledingnormen worden tegen ons gebruikt. Maar dit jaar slaan wij over. Wij laten onze vrouwen niet rondparaderen in al hun glorie onder de wellustige blikken van de wereld. Dat kan ook prima thuis.”

De vrouwen van de Gereformeerde Gemeenten worden tijdens de prille lentedagen gevraagd in het openbaar een lang gewaad te dragen dat van top tot teen het lichaam bedekt. Dit gewaad is speciaal ontworpen voor dit doeleinde en krijgt de werknaam: Bijbels Onderbouwde En Reformatorisch Klachtenvrije Aankleding (B.O.E.R.K.A.).

De aangekondigde actie tegen rokjesdag wordt met enige kritiek ontvangen door de refovrouwen. “Als de mannen op zondag hun zwarte pakken inruilen voor bijbels verantwoorde vijgenbladeren en berenvellen, dan praten we erover”, luidt een gezamenlijke verklaring. “Tot die tijd laten we rokjesdag doorgaan. De meesten van ons hebben hun jaarlijkse harsbehandeling al ondergaan.”

De verklaring van de refovrouwen eindigt met een kritische noot richting de mannen. “Als zij wat minder Calvijn zouden lezen en wat vaker zouden sporten, zouden ze misschien weten wat het is om gewaardeerd te worden om je lichaam. Maar in hun aversie tegen ‘sportverdwazing’ zijn zij doorgeslagen naar ‘verslonzen’. Ons lichaam is een tempel. Hun lichaam is als het rommelzoldertje van die ene rare, vrijgezelle oom. Daar hoeft rokjesdag niet onder te lijden.”

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.