André Nieuwkoop breekt vingerkootje bij toontje vooraf

Afgelopen zondag heeft organist André Nieuwkoop bij de inzet van de openingspsalm zijn vingerkootje gebroken. De organist had even daarvoor zijn voorspel afgerond en wilde gaan inzetten voor de gemeentezang. Daarin hanteert hij doorgaans een volgorde die te vergelijken is met een drietrapsraket: eerst een toon vooraf (even aanhouden), vervolgens een akkoord daaronder (liefst iets gekruid), waarop met enige vertraging de gemeente volgt met de inzet van de te zingen psalm. 

Toch liep het deze zondag anders dan verwacht. Een ijzige gil klonk door het kerkgebouw van Werkendam. Kerkganger Anne-Carolina van der Rooij (19) dacht dat het haar achterbuurman was ‘die altijd vooruit zingt’, maar het bleek om Nieuwkoop te gaan. De verpleegster-in-opleiding stond paraat om direct eerste hulp te verlenen. Ze zei erg geschrokken te zijn van dit ongeval. “Dit heb ik in al die maanden nog niet meegemaakt!”  

Ook de punctuele voorbereiding kon dit ongeval niet voorkomen, Nieuwkoop hanteerde namelijk zijn vaste patroon. “Eerst probeer ik zolang mogelijk van toets naar toets te glijden bij een zachte registratie. Het fijnst is dan dat je op deze manier alle toonsoorten even langs kan gaan. Vervolgens komt de opbouw naar een flitsend voorspel wat ik driemaal herhaal tot iedereen het mee kan fluiten”, vertelt de gekrenkte organist. “Ik kijk altijd even op de klok hoelang ik nog moet, want een voorspel onder de 5 minuten is natuurlijk niets waard. Beter iets te lang dan te kort.” Met korte intonaties heeft de betreffende organist weinig van doen. “Intonazi? Is dat iets uit de oorlog?”  

De gemeentezang werd na een korte onderbreking a capella voortgezet. De ouderwetse voorzanger werd weer van stal gehaald en aan de plaatselijke bovenmeester was de eer om de lofzang gaande te houden. Nieuwkoop werd volgens ouderling R. Ooms node gemist: “Het tempo lag ineens stuk hoger. We hebben onze rem op de samenzang weer zo snel mogelijk nodig!”

11 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  1. Sterkte A.N.! Zo zonder organist leg je wel de vinger op de zere plek: het ontbreken van een gedragen ’tempo’ kun je uiteraard niet door de vingers zien.

  2. Nou @Dominee G. uit het Verband mijn voorkeur gaat toch uit naar Martin Mans, op zijn muziek strijk ik de overhemden van mijn man nog sneller!

  3. Welk een spotternij, hetwelk mij tot diepe droefheid stemt. De heer Nieuwkoop laat het orgel Gods glorie uitgalmen. Hoe vaak mocht ik daar getuigenis van komen te geven. Welke organist kan het geloof zo diep verklanken voor Gods arme volk?

  4. Er wordt in dit artikel helaas gesuggereerd dat dhr. Nieuwkoop een rem op de samenzang zou zijn… maar ach hoe ver is dit van de waarheid, ook dhr. Nieuwkoop is al gegrepen door de heersende tijdgeest van alsmaar vlugger. De gejaagdheid is al te horen in zijn voorspel waarbij moet worden opgemerkt dat de aloude noten van Worp ook hier niet meer worden gehoord. Och, mocht hij nog eens tot inkeer komen en zich richten tot de aloude waarheid, zoals ook Calvijn al leerde: het orgel… ach het orgel…

  5. De drietrapsraket is toch wel het meest beproefde inzetmiddel, Bach zou het haast zelf ook zo gedaan hebben. Onbegrijpelijk dat het zo fout kan gaan, mijn beterschapswensen naar de heer Nieuwskoop

  6. Begrepen dat de begeleiding nu wordt voortgezet door alleen gebruik te maken van de benen. “Een mens heeft per slot van rekening meer uitsteeksels, nietwaar?”